Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Ξύπνησα στις 6 για να κάνω τον πρωινό μου διαλογισμό και έξω άκουσα ένα μικρό πουλί να κελαηδά…

Έναν τσιρτσιρίκο όπως τα λέμε με τον Χάρη… Κελαηδούσε το δικό του τραγούδι… τη δική του φωνή… αυτό που είχε μέσα του…

Και σίγουρα δεν σκεφτόταν… θα αρέσει; Κι εάν δεν αρέσει; Θα με αγαπάνε μετά; Θα με αποδεχτούν;

Το κελάηδισμά του ήταν αρκετό για να κλείσω τα μάτια, να εστιάσω στην καρδιά μου και να νιώσω ευγνωμοσύνη που είμαι εδώ τώρα και βιώνω αυτή την στιγμή.

Να πω ευχαριστώ σε αυτόν τον μικρό αγγελιοφόρο που μου θύμισε με τόση απλότητα ότι είμαι μέρος αυτού του θαυμαστού Σύμπαντος…

Και κάτι ακόμα πιο ουσιαστικό…

Μου θύμισε να δώσω ζωή στη δική μου φωνή… ελεύθερα… χωρίς λόγο… για εμένα…

Σου εύχομαι το κελάηδισμα του τσιρτσιρίκου να γίνει και η δική σου αφορμή για να εκφράσεις και να τιμήσεις σήμερα την δική σου φωνή…

Για αυτό εξάλλου είμαστε όλοι εδώ… για να εκδηλώσουμε την δική μας Θεϊκή Αλήθεια…

Leave a comment

0
0
Καλάθι Αγορών
Το καλάθι σου είναι άδειοΕπιστροφή στο eshop